Showing posts with label സ്കൂള്‍ ഓഫ് കംപ്യൂട്ടര്‍ സയന്‍സ്. Show all posts
Showing posts with label സ്കൂള്‍ ഓഫ് കംപ്യൂട്ടര്‍ സയന്‍സ്. Show all posts

Saturday, February 6, 2010

ഇതു പോലെ ഒരു ക്യാമ്പസു വേറെ ഉണ്ടാവുമോ??..

ഒരു കോളേജ് ജീവിതം എന്നാല്‍ അതു കോട്ടയം എം ജി യൂണിവെഴ്സിറ്റി ക്യാംപസിലെ പോലെ ആയിരിക്കണം .. ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒരു മനുഷ്യന്‍ പോലും ഇല്ലാത്ത ഹോസ്റ്റല്‍ .. ജീവിത ദിന ചര്യ

ഇങ്ങനെ .. രാവിലെ ഒരു ആറ്. ആറേമുക്കാലാവുമ്പോള്‍ എഴുന്നേല്ക്കുക.. ശടേന്നു കുളിച്ചു റെഡിയായി കൃത്യം 7.30കു മെസ്സില്‍

.. പ്രഭാത ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പത്ര പാരായണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഒരു എട്ട് എട്ടര ആവുമ്പോള്‍ നേരെ

ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലേക്കു... താക്കോലൊക്കെ കൈയ്യില്‍ തന്നെ ആയകാരണം ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റൊക്കെ തുറന്നു ഒരു പാട്ടൊക്കെ

കേട്ടു 9 -9.15 ആവുമ്പോള്‍ ക്ലാസ്സ് റുമിലേക്കു.. പിന്നെ ക്ലാസ്സ് റുമിന്‍റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്നു ഒരു മിനി കത്തി.. 10

ആവുമ്പോഴേക്കും ടീച്ചറെത്തും .. ബുക്കെല്ലാം കസേരയുടെ അടിയില്‍ നിന്നും എടുത്തു കുത്തിക്കുറിച്ചു ഭദ്രമാക്കി അവിടെ

തന്നെ വയ്ക്കുക.. ഉച്ചക്ക് കാന്‍റീനില്‍ പോകുന്നവര്‍ക്കു അവിടെ നിന്നും കഴിക്കാം .. ഇല്ലേല്‍ പിന്നെ ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്നും

കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണത്തി കൈയ്യിട്ടു വാരാം .. ഹഹ അതാവുമ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ ചോയ്സ് ഉണ്ടാവും ... പിന്നെ ഉച്ചയ്ക്കു ഒരു

ഫുള്‍ കത്തി ആവാം ... ആകപ്പാടു വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്ന ആണ്‍ കുട്ടികളേ ഇവിടെ ഉണ്ടാവാറുള്ളു.. അതിന്‍റെ ഇടക്കു പഞ്ചാര

വില്പന പൊതുവേ കുറവായിരുന്നു... പിന്നെ ചില ചെറുക്കിട വില്പനക്കാര്‍ ഇടക്കുണ്ടാവാറുണ്ടു.. ഹോള്‍സെയില്‍ വില്പന അവിടെ

കൂറവായിരുന്നു എന്നുവേണം പറയാന്‍ .. പിന്നെ കുറച്ചുനേരം പാട്ടും കുറച്ചു ലാബിലെ പരിപാടികളും ഒക്കെ ആയി

ഉച്ച്കഴിഞ്ഞു അടിപൊളി.... അതിന്‍റെ ഇടക്കു ആരെയെങ്കിലും ചാക്കിലിട്ടു ഒരു ചായയും കടിയും അടിച്ചാല്‍ അങ്ങനേയും

ആയി... പിന്നെ തിരിച്ചു ഹോസ്റ്റലിലേക്കു.. അപ്പോഴേക്കും സമയം 5 ആകും .. ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തിയാല്‍ പിന്നെ കുറച്ചു നേരം

കായിക വിനോദം ആവാം .. ക്രിക്കറ്റോ വോളീബാളോ ആണ്. പതിവു.. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു 6.30 ഒക്കെ ആവുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഹോസ്റ്റലിലെ

റൂമിലേക്കു.. 7-15 വരെ വിശ്രമം .. പിന്നെ ശടേന്നു അടുത്ത കൂളി ഒക്കെ പാസാക്കി 7.30 വീണ്ടും മെസ്സിലേക്കു.. കൂശാലായിട്ടു

ഒരു അത്താഴവും .. പിന്നെ പടം നല്ലതാണേള്‍ ടി വി യില്‍ അതൊക്കെ കണ്ടിരിക്കും കുറച്ചുനേരം അല്ലേല്‍ വരുന്ന വഴിക്കു

ഏതേലും ഒരുത്തന്‍റെ റൂമില്‍ കയറി പറ്റിയാല്‍ ഒരു നല്ല കതിയും വച്ചു ഒരു 9 മണി ആവുമ്പോഴേക്കും ചിലപ്പോള്‍ റൂമില്‍

തിരിച്ചെത്തും ... പിന്നെ പറ്റിയാല്‍ അടുത്ത പണി ചീട്ടു കളി തന്നെ .. അതു അവന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചാല്‍ എന്നെ

പറഞ്ഞാല്‍ മതില്ലോ??..  അവന്മാര്‍ ചീട്ടു പിടിക്കുന്നതു കണ്ടാല്‍ ചീട്ടുകളിക്കാര്‍ അന്നു കളി നിറുത്തും ... ഒരു അഞ്ചു

ആറു കൈ എങ്കിലും വേണി വരും ... പിന്നെ ഒരു കട്ടിലില്‍ മുച്ചീട്ടു കളിക്കാര്‍ നിരത്തുന്ന പോലെ ഒരോരുത്തനും നിരത്തും

... അങ്ങനെ  ആ കളി കഴിയുമ്പോഴെക്കും 12 മണി എങ്കിലും ആവും ....
പിന്നെ അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍ പതിവു പല്ലവി തന്നെ.. പിന്നെ തിങ്കളാഴ്ച്ച ദിവസങ്ങളില്‍ നാട്ടില്‍ പോയി

വരുന്നവരുടെ സ്പെഷ്യല്‍ ഭക്ഷണങ്ങള്‍ ഉണ്ടു.. ഒരു കുരുവിള സിറ്റിക്കാരന്‍ ഉണ്ടു അവന്‍ പോയി വന്നാല്‍ ഒരാഴ്ച്ച

കഴിക്കാനുള്ള സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും ... പിന്നെ പരീക്ഷാ കാലമായാല്‍ ഇതിലും രസമാണ്. ജീവിതം .. ഒരു

വ്യത്യാസം മാത്രം കസേരയുടെ അടിയിലുള്ള ബുക്കുകള്‍ മേശപ്പുറത്തേക്കെത്തും .. പിന്നെ അതിന്‍റെ മുകളിലാ

കിടന്നുറക്കം .. മാത്രമല്ല ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണവും ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്നും ആണു.. മത്തി ഫ്രൈ ഒക്കെ കൂട്ടി ഉള്ള ആ ഊണ്.

കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരുറക്കം വേണം .. അതിനു സുമേഷു ചേട്ടനും സുനിലു ചേട്ടനും ശശി ചേട്ടനും ഒക്കെ ഒരു നന്ദി പറഞ്ഞേ

തീരു..  ഇത്ര അടിപോളി ഫുഡ് ഒരുപക്ഷേ മറ്റൊരു ഹോട്ടലില്‍ കിട്ടാന്‍ ചാന്‍സു കുറവാ.. വൈകിട്ടു നാല്പാത്തി മലയില്‍ നിന്നേ

ചായയും കുടിക്കൂ അതും ഒരു മസ്റ്റാണ്.. ശനിയും ഞായറും ആണേല്‍ നല്ല പഴം പൊറിയും കിട്ടും മെസ്സില്‍ നിന്നും .. അതിനു

ക്യൂ നിക്കുന്ന നില്പു.. അടിപോലി ആയിരുന്നു ..  പിന്നെ പറങ്കി അണ്ടി ഉണ്ടാകുന്ന സമയം ആണേല്‍ അതാണു അടുത്ത പരിപാടി

... മാവില്‍ കിടക്കുന്നതു പോലും എറിഞ്ഞിട്ടു ചുട്ടു തിന്നാലേ പഠിക്കാന്‍ ഒരു രസം കിട്ടൂ ... വീട്ടില്‍ തീ കത്തിക്കാന്‍

വിറകില്ലേല്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന ഇവന്മാരെല്ലാം തീകത്തിക്കനുള്ള ചൂട്ടും എല്ലാം പോയി ശേഖരിച്ചുകൊള്ളും .. ഒരു

ശനിയാഴ്ച ദിവസം കെമിക്കല്‍ സയന്‍സിന്‍റെ മുന്‍പിലുള്ള മാവില്‍ കയറിപോലും പറിച്ചു.. ഒരു 10-100 എണ്ണം പറിച്ചു

കൊണ്ടു നേരേ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലേക്കാ പോയേ.. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ സീനിയര്‍ ബാറ്റ്ചിലെ കുറെ അലവലാദികള്‍ അവിടെ

ഉണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നെ അവര്‍ക്കെല്ലാം കൂടി അപ്പൊ ചുട്ടു തിന്നണം ..  പിന്നെ അവിടെ നിന്നും ഒരു തീപ്പെട്ടി ഉപയോഗിച്ചു

ഓഫീസില്‍ ആരും അറിയാതെ ടെറസ്സില്‍ പോയി കുറെ പേപ്പര്‍ ഒക്കെ സഘടിപ്പിച്ചു ചുട്ടു.. പാവം കറിയാച്ചന്‍റെ കാലിലെ

രോമം ഒക്കെ കത്തി കരിഞ്ഞു പോയി അതിന്‍റെ ഇടക്കു.. ഇന്നും അതിന്‍റെ ഒക്കെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ അവിടെ ഉണ്ടാവും ...

Tuesday, August 18, 2009

കലാലയങ്ങളിലെ ഉച്ചയൂണുകള്‍.........


പഠനകാലത്തെ ഉച്ചയൂണുകള്‍ എന്നു മധുരമുള്ള ഓര്‍മകളാണ്‌... കാരണം ക്ലാസ്സിലെ കൂട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു വട്ടം കൂടിയിരുന്നു വിഭവ സമൃദ്ധമായ സദ്യ തന്നെ ആയിരിക്കും അതു.. സ്വന്തം പാത്രത്തില്‍ കറികള്‍ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എല്ലാവരുടെയും പാത്രത്തില്‍ നിന്നു കയ്യിട്ടു വാരി പച്ചക്കറിയും മീനും ഇറച്ചിയും ഒക്കെ കൂട്ടിക്കഴിക്കാന്‍ അതുപോലെ ഒരവസരം ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും കിട്ടില്ല... ഏതു ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലില്‍ പോയിക്കഴിച്ചാലും ആ സംതൃപ്തി കിട്ടില്ല ... അങ്ങനെയുള്ള അവസരം ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആസ്വദിച്ചതു ബിരുദാനന്തരബിരുദ പഠനകാലത്താണ്‌.. അന്നു ഹോസ്റ്റലില്‍ ആയിരുന്ന കാരണം കൊണ്ടുപോകാന്‍ ഒന്നുമില്ലയിരിന്നു .. ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ കന്‍റീനില്‍ നിന്നും പിന്നെ കുറെക്കാലം ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്നും ആയിരിന്നു എങ്കിലും ഒടുവില്‍ ക്ലസ്സ്റൂമില്‍ നിന്നും തന്നെ ആയി.. എവിടുന്ന് എന്നല്ലെ കൂട്ടുകാരുടെ പാത്രത്തില്‍ നിന്നും തന്നെ .. അവര്‍ കുറച്ചുപേര്‍ ഹൊസ്റ്റലില്‍ നിന്നും ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍ കുറച്ചുപേര്‍ എന്നും വീട്ടില്‍ പൊയിട്ടു വരുന്നവരായിരുന്നു.. പിന്നെ ശനിയും ഞായറും വീട്ടില്‍ പൊയി വരുന്ന കുറച്ചു കൂട്ടുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവരില്‍ ഒരാള്‍ ചോറും പിന്നെ തൈരും ഒക്കെ കുഴച്ച ചോറു കൊണ്ടു വരാറുണ്ടായിരുന്നു.. അങ്ങനെ രണ്ടു വനിതാ ഹൊസ്റ്റലില്‍നിന്നും പിന്നെ കുറച്ച് വീടുകളില്‍ നിന്നു കൊണ്ടുവരുന്ന ഭക്ഷണമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണം .. ഞങ്ങളുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി വനിതാ ഹൊസ്റ്റലില്‍ നിന്നും കൊണ്ടു വരുന്ന ഭക്ഷണത്തെ ഞങ്ങള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും ഞാന്‍ കുറ്റം പറയുന്നതു അവര്‍ക്കു ഒട്ടും പിടിക്കാറില്ലയിരുന്നു.. പറഞ്ഞിട്ട് എന്തുകാരയം ​വെറുതെ കിട്ടുന്നതെന്തൊണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ കറികളില്‍ ഉണ്ടാവും അതു പറയുന്നതു കുറ്റമാണോ??.. പക്ഷെ വെറുതെ കിട്ടുന്നതിനെകുറിച്ചു കുറ്റം പറയാന്‍ പാടില്ലല്ലോ?..
പക്ഷെ പിന്നെ കുറെ നാള്‍ കഴിഞ്ഞു കിലോമീറ്റരുകള്‍ക്കപ്പുറത്തു നിന്നും ഞങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ഒന്നിലേറെ പൊതി ചോറുകളുമായി വന്നിരുന്ന അതുപോലത്തെ സുഹൃത്തുക്കളെ മറ്റെവിടെയും ഞാന്‍ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.. അന്നു ആ ചോറും കറിയും ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്ത ആ അമ്മയേയും എന്‍റെ പ്രീയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരെയും ഓര്‍ത്തുകൊണ്ടു ഈ ലേഖനം ഇവിടെ നിര്‍ത്തുന്നു...

Tuesday, August 4, 2009

മെഡല്‍ അല്ല നിങ്ങള്‍ക്ക് മടല്‍ കിട്ടും..


അതെ "മെഡല്‍ അല്ല നിങ്ങള്‍ക്ക് മടല്‍ കിട്ടും" ഇതു പറഞ്ഞത് മറ്റാരുമല്ല
ഞങ്ങളുടെ സാര്‍ ആണ്‌...
ഞങ്ങള്‍ മഹാത്മാ ഗാന്ധി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സയന്‍സിനു

പഠിക്കുന്ന കാലം.. യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റുകള്‍ തമ്മിലുള്ള
കായികമേളയായിരുന്നു അന്ന്.. കായികമേളയുടെ പേരു പറഞ്ഞ് അവധി
പ്രഖ്യാപിപ്പിച്ചു.. അതു കൊണ്ടു തന്നെ ദിവസവും വീട്ടില്‍ പോയി
വരുന്നവര്‍ മിക്കവരും വന്നില്ല.. ഹോസ്റ്റെലില്‍ താമസിച്ച ചില
മടിച്ചികളും അങ്ങൊട്ടെത്തിയിരുന്നില്ല.. ആകെയുള്ള 22 പേരില്‍
14 പേര്‍ മാത്രമേ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ എതിയിരുന്നുള്ളു.. ഞങ്ങള്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍
പോലും പോകാതെ ലാബില്‍ എത്തി സ്ഥിരം കത്തി തുടങ്ങി... കുറെ
കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ ടീച്ചര്‍ ഞങ്ങളെ കണ്ടത്..
മത്സരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുത്തില്ലെങ്കിലും ഗ്രൌണ്ടിലെക്ക്
പോകണമെന്നായി.. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ എല്ലവരും കൂടി
ഗ്രൌണ്ടിലേക്കിറങ്ങി..
അപ്പോഴേക്കുമാണ്‌ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന..
സാര്‍ അവിടെ എത്തിയത്.. എങ്ങൊട്ടാണെന്ന് ചോദിചപ്പോള്‍ ചുമ്മാ
തമാശക്കരോ മെഡലിന്‍റെ കാര്യം പറഞ്ഞു.. അപ്പോള്‍ സാര്‍ ഞങ്ങളെ
കളിയാക്കി പറഞ്ഞതാണ്‌.. നിനക്കൊക്കെ "മെഡല്‍ അല്ല നിങ്ങള്‍ക്ക്
മടല്‍ കിട്ടും" എന്ന്.. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ 14 പേരും കൂടി ഗ്രൌണ്ടിലേക്കെത്തി..
അവിടെ മത്സരങ്ങള്‍ ഒന്നും തുടങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.. ആദ്യം 800 മീറ്റര്‍
ആണ്‍കുട്ടികളുടെ മത്സരം .. ഞങ്ങളില്‍ ഞാനും മറ്റൊരു സഹപാഠിയും
പേരു ചേര്‍ത്തു.. അപ്പോഴെക്കും നല്ല സ്പൈക്സ് ഒക്കെ ഇട്ട് ഒരുത്തന്‍
അവിടെ നില്‌പ്പുണ്ടായിരുന്നു.. അങ്ങനെ ഓട്ടം തുടങ്ങി ഞാന്‍ ജീവിതത്തില്‍
ആദ്യമായിട്ടാണ്‌ മത്സരിക്കുന്നത്.. മത്സരത്തില്‍ ഞാന്‍ മൂന്നാമതായാണ്‌
ഓട്ടം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതെങ്കിലും രണ്ടാമതെത്തിയ ആള്‍ ഫൌള്‍
ആയതു കൊണ്ട് രണ്ടാമതായി..

പിന്നെ ലേഡീസിന്‍റെ മത്സരമായി..
ഓടാന്‍ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നും മൂന്നു പെര്‍ മാത്രം ഒരാള്‍
മാത്രം ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ഓടി.. പിറകെ ഓടിയവര്‍ കുറ്റം പറയരുതല്ലോ
മുഴുവന്‍ ഓടി ഇടക്കിടക്ക് കുട ഒക്കെ പിടിച്ച് വെള്ളം ഒക്കെ കുടിച്ച് ഓടി
തീര്‍ത്തു.. പിന്നെ 800 മീറ്റര്‍ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഓട്ടം ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍
നിന്നും രണ്ട് പേര്‍ ഓടിത്തുടങ്ങി.. രണ്ട് റൌണ്ട് ഓട്ടം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ സഹപാഠി രണ്ടാമതാണ്‌.. പ്രോത്സാഹനത്തിന്‌ ഞങ്ങളും ഓടി.. എന്തോ അതിന്‍റെ
ഇഫെക്ട് ആണോ എന്നറിയില്ലാ ആ സഹപാഠി സകല ശക്തിയും എടുത്ത് ഓടി..
ഫലം ഒന്നാം സ്ഥാനം.. രണ്ടാം സഹപാഠി മൂന്നാമതായും പൂര്‍ത്തിയാക്കി..
പിന്നെ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട മത്സരത്തിലെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും
ചേര്‍ന്നു.. പലരും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ഷോട്ട്പുട്ടും ജവലിനും ഒക്കെ
എറിഞ്ഞു..
അങ്ങനെ മത്സരങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍ പോയിന്‍റു നിലയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒന്നാമതെത്തി.. അങ്ങനെ മടല്‍ അല്ല മെഡല്‍ ഞങ്ങള്‍ സ്വന്തമാക്കി.. അന്നു ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത മുറിയിലുള്ള ഒരാള്‍
പറഞ്ഞതു ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു.. അതായതു
ഞങ്ങളുടെ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കുള്ള പ്രകടനങ്ങളേക്കളും കൂട്ടായ പങ്കെടുക്കലാണ്‌
ഞങ്ങള്‍ക്കു കിരീടം നേടി തന്നതു എന്നു... അങ്ങനെ കിട്ടിയ
ട്രോഫി ഒക്കെ ആയിട്ടു ആര്‍പ്പു വിളികള്‍ ഒക്കെ ആയിട്ടാണ്‌
ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിലേക്കു പോയതു..
അപ്പോഴേക്കും ടീച്ചെഴ്സ് എല്ലാം വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നു അടുത്ത ദിവസം അവര്‍ എല്ലം അതിശയത്തോടെ ആണ്. ആ വാര്‍ത്ത ശ്രവിച്ചതു..

Monday, July 6, 2009

ആ ഗാന്ധിയന്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലൂടെ ഒരു യാത്ര.....


ഇന്നു ഞാന്‍ ഇന്നു ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നതു

മറ്റൊരിടത്തേക്കല്ല ഒരുപക്ഷെ ഇവിടെ പഠിച്ച ഒരു

വിദ്യാര്‍ത്ഥിപോലും പറയില്ല ഈ ക്യാമ്പസ് ഒരു

ബോറന്‍ ക്യാമ്പസ് ആണ്‌ എന്നു..

പ്രകൃതിയോടു ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ഈ ക്യാമ്പസിലാണു

ഞാനും എന്‍റെ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയത്..



ഈ ക്യാമ്പസ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതു കേരളത്തിലെ

അക്ഷര നഗരി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന കോട്ടയത്തു

നിന്നും മെഡിക്കല്‍ കോളേജു വഴി ഏറ്റുമാനൂര്‍ക്കു പൊകുന്ന

വഴിക്കാണ്‌ ...

ഇപ്പൊള്‍ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട എല്ലവര്‍ക്കും മനസ്സിലായിക്കാണും

സ്ഥലം എതാണ്‌ എന്നു.. അതെ നമ്മുടെ സ്വന്തം രഷ്ട്രപിതാവിന്‍റെ

പേരിലുള്ള ആ ക്യാമ്പസ്.. ഇതു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതു അതിരമ്പുഴ

എന്നു പറയുന്ന സ്ഥലത്താണു എങ്കിലും ഞാന്‍ ഇവിടെ മരുന്നിനു

പൊലും ഒരു പുഴ കണ്ടിട്ടില്ല.. അങ്ങനെയുള്ള ആ ക്യാമ്പസിലേക്കു

കയറി ചെല്ലുമ്പൊള്‍ ഒരു നീണ്ട പാത കാണാം അതിലെ

പോകുകയാണെങ്കില്‍ പരീക്ഷാഭവനും മറ്റു ഓഫീസു കെട്ടിടങ്ങളും

പിന്നെ പബ്ലിക്ക് റിലേഷന്‍സ് ഓഫീസും പിന്നെ ഓപണ്‍

എഡ്യുക്കേഷന്‍റെ കെട്ടിടവും പിന്നെ എല്ലവരേയും അത്യാവശ്യം

കഴുത്തറുക്കുന്ന അഷ്ടദളവും എന്നു പറയുന്ന

ഹോട്ടെലും കഴിഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ എത്തുക അഡ്മിനിസ്ട്രറ്റിവ്

ഓഫീസില്‍ ആയിരിക്കും.. എന്തായാലും വഴി

മാറ്റിപ്പിടിക്കാം.. അതിലെ അങ്ങനെ പൊയാല്‍ പൊതുവെ കളക്ഷന്‍

കുറവുള്ള കാരണം അതിലെ പൊയിട്ടു കാര്യമില്ല..

മുന്‍പിലെ ഗേറ്റും കടന്നു ഇടതുവശത്തേക്കു കയറി

മുകളിലെക്കു പൊകാം. അങ്ങനെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍

തന്നെ കാണുന്നതാണു ഈ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ

പ്രഥമ ഭോജന ശാല .. പഠിക്കുന്ന

കുട്ടികള്‍ക്ക് വലരെ തുച്ചമായ ചാര്‍ജേ

ഉള്ളു പക്ഷെ ഒരു കാര്യം അതു പൊലെ തന്നെ ആണു അവിടുത്തെ

ഭക്ഷണതിന്‍റെ ക്വാളിറ്റിയും. ഒരു സ്പൂണ്‍

തൊടു കറി കൊണ്ടു സ്പൂണ്‍ ഒരു പാടു

പാത്രം വിളമ്പുന്ന കണ്ടാല്‍ അതിശയം തോന്നും .

എന്തായാലും അവിടെ കയറി ഇരുന്നു സമയം കളയേണ്ട

മുകളിലേക്കു തന്നെ പൊകാം. അങ്ങനെ നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോള്‍

അടുത്തു തന്നെ ഉള്ള ബാങ്കിന്‍റെ കെട്ടിടവും ഒക്കെ

കഴിഞ്ഞു മുകളിലെക്കു കയറി വരുമ്പോഴാണു ഞങ്ങല്‍ പഠിച്ച

ആ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റ്.. ഒരു പച്ച നിറത്തിലുള്ള ബില്‍ഡിങ്ങ്.. ഒരു ഇരുണ്ട

ചുവന്ന കളറില്‍ സ്കൂള്‍ ഓഫ് കമ്പ്യുട്ടെര്‍ സയന്‍സെന്നു എഴുതി

വച്ച കെട്ടിടം. ഇന്നു മുന്‍പിലെ നല്ല വിശാലമായ

പൂന്തോട്ടവും നല്ല പച്ച വിരിച്ച പുല്‍മേടയും ഉള്ള

മനോഹരമായ കെട്ടിടം. മറ്റ് ഡിപ്പര്‍ട്ട്മെന്‍റുകാരെ എല്ലാം കുറെ

ഒക്കെ കൊതിപ്പിചിട്ടുള്ളതാണ്‌ ആ പുല്‍ത്തകിടി ...

വൈകുന്നെരങ്ങളില്‍ അവിടെ ഇരുന്നു ഇടക്കിടക്കു

കത്തിയടിക്കുക ഒക്കെയയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പരിപാടി..

അങ്ങനെ ഉള്ള ആ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലെക്കു ഒന്നു കേറി ഇറങ്ങാം.


അങ്ങനെ കേറുമ്പോള്‍ തന്നെ എന്നും കാണാറുള്ളതു

മുരളി സാറിനെ ആയിരുന്നു ഇന്നു അവിടെ ആരാണെന്നു അറിയില്ല..

നേരേ പോയാല്‍ താഴത്തെ ലാബില്‍ കയറാം. അവിടെ 47-)0 നമ്പര്‍

കമ്പ്യുട്ടെറിലയിരുന്നു ഇതിന്‍റെ ഒക്കെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ചത്..


രാവിലെ കേറി ചെന്നാല്‍ ഉടന്‍ യു പി എസ് ഒക്കെ ഓണ്‍ ചെയ്യണം അതാണു

ആദ്യത്തെ പരിപാടി എന്തായാലും ഇപ്പൊള്‍ മുകളിലത്തെ

നിലയിലേക്ക് കയറാം. കയറി ചെല്ലുന്ന വഴിക്കു മുഴുവന്‍

അദ്ധ്യാപകരുടെ മുറി ആണ്‌.. ഇന്നു അവിടെ ഒക്കെ ഇരിക്കുന്നതു

ആരൊക്കെയാണൊ ആവൊ??.. അങ്ങനെ അതും കഴിഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പോള്‍

ഇടതു വശത്തേക്കു പൊയാല്‍ മറ്റൊരു ലാബിലേക്ക് കയറാം.

എന്തിനാ വെറുതെ അങ്ങു പൊകുന്നെ തിരിച്ചു നടന്നു

ക്ലാസ്സ് റൂമിലെക്കു തന്നെ കയറാം.


ആദ്യത്തേതു അത്യാവശ്യം വലുതാണു കമ്പ്യുട്ടെറും പ്രൊജെക്ടറും

ഒക്കെ ഉള്ളതാണു റൂം. അവിടെ നൊക്കിയാല്‍ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട

ബൊയ്സിന്‍റെ ഒക്കെ നോട്ട് ബുക്കുക്കള്‍ കാണാം .

കാരണം ഞങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ആണ്‌..

പൊതുവെ രണ്ടായി

തിരിഞ്ഞല്ല ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും ഇരിക്കുക.

ആദ്യം അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഷെറി സാറാണു അതു മാറ്റിയതു..

അങ്ങനെ അടുത്തതു ഒരു ചെറിയ ക്ലസ്സ് റൂം..

അതിന്‍റെ വാതില്ക്കല്‍ നിന്നാണു കത്തി മുഴുവന്‍..


വാതില്ക്കല്‍ സിമെന്‍റ് തേക്കാത്ത ഒരു വീടും ഉണ്ട്‌.. അവിടുത്തെ ആ അര

ഭിത്തിയില്‍ ഇരുന്നാണ് ഉച്ചക്കും രവിലെയും ഒക്കെ സമയം തള്ളി നീക്കിയിരുന്നതു..

ഇനി മുകലില്‍ ഒരു നിലയുണ്ടു അവിടെ ആണ്‌

ഞങ്ങളുടെ യൂണിയന്‍റെ ഓഫീസ്.. അവിടെനിന്നും മുകളിലേക്കു കയറിയാല്‍

ടെറസില്‍ എത്തും. ഓഫീസ് ടൈമിങ്ങില്‍ പൊലും അവിടെ ഇട്ടു

പറങ്കി ചൂട്ടുതിന്ന ചരിത്രമാണു ഞങ്ങളുടേത്‌.. എന്തായലും ആ കഥ ഒക്കെ പിന്നെ ഒരിക്കല്‍

പറയാം. ഇനി ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാം ഇവിടെ നിന്നാല്‍


ഹോസ്റ്റലിലേക്കു എത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരുപാടു സമയം വൈകും.

അങ്ങനെ ഇറങ്ങി ചെല്ലുമ്പോള്‍ നെരെ കാണുന്നതാണു നമ്മുടെ

അക്ഷരങ്ങലുടെ കലാലയം.

ആഗലേയ ഭാഷയില്‍ പറയുകയാണെങ്കില്‍ സ്കൂള്‍ ഓഫ് ലെറ്റേഴ്സ്..

ഞങ്ങളുടെ കാലത്ത് സിനിമാ നടന്‍ നരേന്ദ്ര പ്രസാദ്‌

ആയിരുന്നു അതിന്‍റെ ഡയറക്ടര്‍.. നല്ല

മലയാളത്തമുള്ള കെട്ടിടം എന്നു വേണേല്‍ പറയാം


അങ്ങനെ അതു കഴിഞ്ഞു മുകളിലേക്കു കയറുമ്പൊള്‍

തീരെ ഭങ്ങിയില്ലാത്ത ഒരു കെട്ടിടം കാണാം സ്കൂള്‍ ഒഫ്

ബിഹേവിയറല്‍ സയന്‍സ്.. അങ്ങനെ കയറി വരുമ്പോള്‍ വലതു വശതുള്ളതാണു സ്കൂള്‍ ഒഫ് ബയോസയന്‍സ്.... അത്യാവശ്യം

കൊള്ളാവുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങള്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ആരൊ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കെട്ടിട്ടുണ്ടു..

ചുമ്മ നുണയാ.. അങ്ങനെ കയറുമ്പോള്‍ ലൈബ്രറിയിലേക്കു

പൊകാന്‍ ഒരു ഇടവഴി ഉണ്ടു.. നമ്മുടെ കെമിക്കല്‍ സയന്‍സുകാരുടെ

ലാബിന്‍റെ സൈഡിലൂടെ.. അങ്ങനെ പൊകുന്ന വഴിക്കായിരുന്നു

നമ്മുടെ റൊയിച്ചന്‍റെ കട.. ഇപ്പൊള്‍ അതു മാറ്റി..

തല്‍ക്കാലം അതു വഴി തന്നെ കയറാം. അങ്ങനെ കയറി

കല്ലും മുള്ളും ഉള്ള വഴിയിലൂടെ ലിബ്രറിയിലേക്കെത്താം.

അവിടെ ഉള്ള ബൂക്കുകളൂടെ ശേഖരം വളരെ വലുതാണ്‌...


അതിന്‍റെ ഇടതു വശത്തു കാണുന്നതു സ്കൂള്‍ ഒഫ് ഇന്‍റര്‍നാഷണല്‍

സയന്‍സ് .. വിദേശികള്‍ ഒക്കെ ഉള്ളതാ ആങ്ങോട്ടു പോകേണ്ട തിരിച്ചിറങ്ങാം. അങ്ങനെ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അവിടെ

കെമിക്കല്‍ സയന്‍സും ഭൌതിക ശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ കെട്ടിട്ടവും ഒക്കെ കാണാം. വൈകിട്ടു കൊട്ടയത്തേക്കുള്ള ബസ്

ഇവിടെ നിന്നാണു ആരംഭിക്കുന്നത്.. അവിടെ നിന്നു

നൊക്കിയാല്‍ സാമ്പന്‍റെ കാന്‍റീന്‍ കാണാം. സ്ഥിരം ആരെയെങ്കിലും ഒക്കെ വിളിച്ചു വന്ന്

ഓസില്‍ ചായയും കടിയും തിന്നലും ഞങ്ങളുടെ

പഠിത്തത്തിന്‍റെ ഭാഗമായിരുന്നു..


ഞങ്ങളുടെ ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്‍റുകാര്‍ക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന

ആളാണു ഈ സാമ്പന്‍... കാരണം ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവര്‍ഷവും നടത്താറുള്ള പരിപാടിക്കു

അങ്ങേരാണു്‌ ഫൂഡ് സ്പോണ്‍സര്‍...

അങ്ങനെ അവീടെ നിന്നും നെരെ ഇറങ്ങുമ്പൊള്‍

റോഡിന്‍റെ ഇരുവശത്തും പറങ്കി

അണ്ടിമരങ്ങളാണ്‌.. അതിന്‍റെ കഥ

ഒക്കെ കുറെ പറയാനുണ്ട് .. പരീക്ഷ

കാലങ്ങളിലെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ പ്രധാന

പരിപാടികളില്‍ ഒന്നാണ് പറങ്കിയണ്ടി

ശേഖരണവും അതു ചുട്ടു തിന്നലും.

അങ്ങനെ നമ്മുടെ ഗസ്റ്റു ഹൌസും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പൊള്‍ ഇന്നു

അവിടെ മനോഹരമായ കെട്ടിടം കാണാം.

പിന്നെ കാണുന്നതു നമ്മുടെ രാഷ്റ്റ്രപിതവിന്‍റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍

പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്‌... ഇപ്പൊള്‍ നമ്മള്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ

അഡ്മിനിസ്ടേറ്റീവ് ഓഫീസിന്‍റെ പിറകിലെത്തി..



അതു കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ വലതു വശത്തു ഒരു

വീടുണ്ട്‌ അവിടുത്തെ ഒരു കുട്ടി മിക്കവാറും സൈക്കിളുമായി നടക്കുന്നതു

കണ്ടിട്ടുണ്ട്...... ആ കുട്ടിക്ക് ഞങ്ങളുടെ തന്നെ ക്ലസ്സിലെ ഒരു കുട്ടിയുടെ ഛായ

ഉണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നെ മനൊഹരമായ ഇല്ലിക്കാടുകളും കഴിഞ്ഞു

അങ്ങു ചെല്ലുമ്പൊള്‍ ചെക്കു ഡാം ആണ്.. മഴക്കാലമാകുമ്പോഴേക്കും ഡാം

നിറയാറുണ്ടായിരുന്നു.. അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു അവസരത്തില്‍ ഒരു സഹമുറിയന്‍

വെള്ളത്തില്‍ വീണതാണ്‌..അതു കഴിഞ്ഞു പിന്നെ കയറ്റമാണു..നല്ല മനൊഹരമായ കയറ്റം

ഒരുവിധപ്പെട്ട വണ്ടികളൊക്കെ കയറാന്‍ പാടാ..


അങ്ങനെ കയറി ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഹോസ്റ്റലിന്‍റെ ആധ്യത്തെ ശാഖ കാണാം ..

അതാണ്‌ "പാടലീപുത്ര"..

അങ്ങനെ അങ്ങു കേറി ചെല്ലുന്നതു ഒരു മാവിന്‍റെ ചുവട്ടിലെക്കാണ്‌..

ഒരുപാടു പ്രണയങ്ങള്‍ പൂക്കുകയും കൊഴിയുകയും ഒക്കെ ചെയ്ത ആ മനൊഹരമായ

മാവിന്‍ ചുവട്.. കാമുകന്‍മാര്‍ കാമുകിമാര്‍ക്കു വേണ്ടിയും കാമുകിമാര്‍ കാമുകന്മാര്‍ക്കു

വേണ്ടിയും കാത്തു നില്‍ക്കാറുള്ള സ്ഥലം ..

അവിടെ നെരെ കാനുന്നതു നമ്മുറ്റെ തോമസ് ചേട്ടന്‍റെ വീടു..


പിന്നെക്കാണുന്നതു ഞങ്ങളുടെ ഗ്രേറ്റ് മെന്സ് ഹൊസ്റ്റല്..

അങ്ങനെ അങ്ങു കേറിയാല്‍ മതി ഞങ്ങളുടെ പ്രീയപ്പെട്ട 405-)0 നമ്പര്‍

റൂമിലേക്കെത്തും. പുതിയതായിട്ടു നിര്‍മിച്ച കൂട്ടതിലുള്ള കെട്ടിടം ആണു

അതു കൊണ്ടു തന്നെ മുറികളെല്ലാം വലുതാണ്‌.. ഒരു മുറിയില്‍ മൂന്നു പേര്‍..

മൂന്നു കട്ടില്‍ മൂന്നു മേശ മൂന്നു കസേര അങ്ങനെ വിശാലമായ മുറി.. അപ്പുറത്തെ

മുറിയുടെ വാതിലില്‍ ഒരു ചോരപ്പാടുണ്ടു.. ഒരിക്കല്‍ ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരാളുടെ

കാമുകി പുള്ളിയെ വന്ചിച്ചപ്പോള്‍പുള്ളിക്കാരന്‍ വാശിക്കു കൈ ഇടയില്‍ വച്ചു നെരിച്ചതാണ്‌..

അങ്ങനെയുള്ള ആ റൂമില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നമ്മള്‍ക്ക്

നേരേ പഴയ കെട്ടിടത്തിലേക്ക് നടക്കാം കുറചു സ്റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങി

ആ ഗ്രില്‍ ഇട്ടതാണ്‌ ആ കെട്ടിടത്തിലെക്കുള്ള ആ ഇടനാഴി.....

അവിടെ നിന്നും ആ വലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് ഇടനാഴിയിലൂടെയാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ

പ്രീയപ്പെട്ട മെസ്സിലേക്കെത്താം. ഞങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് അവിടേക്ക്

ചെന്നാല്‍ തല്ലുപ്പിടിക്കാനായി സുനില്‍ ചേട്ടനും പിന്നെ വളരെ സൈലന്‍റായ ആയ സുമേഷ് ചേട്ടനും

പിന്നെ ശശി ചേട്ടനും അവിടെ എവിടെ എങ്കിലും ഉണ്ടാകും .


അതിനു തൊട്ടുമുന്‍പു തന്നെ ടി വി റൂമും ഉണ്ട്...

പിന്നെ ഹോസ്റ്റലിന്‍റെ ഫ്രെണ്ടിലായി തന്നെ ഒരു ഫോണും ഉണ്ട്.. കമുകന്മാരെല്ലം

കാമുകിമാരുമായിട്ടു ഇടക്കിടക്കു സൊള്ളുന്നതു അവിടെ നിന്നാല്‍ കാണാം.

നേരേ ചെന്നിറങ്ങിയാല്‍ ഞങ്ങളൂടെ പ്രീയപ്പെട്ട

ഗ്രൌണ്ടാണ്‌.. അങ്ങൊട്ടിപ്പൊള്‍ ഇല്ല നെരെ വാതിക്കലേക്കിറങ്ങി ഇടത്തേക്കു

നടന്നാല്‍ ബേബി ചെട്ടന്‍റെ വീട്ടിലേക്കെത്തും .



മെസ്സില്‍ നിന്നും പുറത്തായവരുടെ ഭൊജന ശാല.. കടം ഒരുപാടുണ്ടെങ്കിലും

ബേബിച്ചന്‍ ആരോടും വഴക്കിടുന്നതു ഞാന്‍ കണ്ടീട്ടില്ല.. അല്പം വെള്ളം ആണു എന്നു

മാത്രം. പിന്നെ നെരെ ചെന്നല്‍ കാണുന്നതു അപ്പച്ചന്‍ ചെട്ടന്‍റെ കട ആണ്‌..

അത്യാവശ്യം കത്തിയാണ്‌.. ഞങ്ങളുടെ ഒരു സഹപാഠി ഇടക്കിടക്കു അവിടെപ്പൊയിരുന്ന്

പുള്ളിയെ കത്തി വച്ചു തോല്‍പ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു..

പിന്നെ കാണുന്നതു വനിതാ ഹോസ്റ്റല്‍ ആണു..

വാതില്ക്കല്‍ ഗേറ്റും അടച്ചു നേപ്പാളുകാരന്‍ സെക്യൂരിറ്റി അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും.

അതു കാരണം അകത്തെക്കു കെറേണ്ട.. ഒരിക്കല്‍ ഞങ്ങളുടെ ഹോസ്റ്റലിലെ

ഗ്യാസ് തീര്‍ന്നപ്പൊള്‍ അതിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കേറിയിട്ടുണ്ടു..

ഗ്യാസ് എടുക്കാനാണ്‌ കെട്ടൊ.. അന്നു കയറിയപ്പൊള്‍ ഇറങ്ങിയത്

മതില്‍ ചാടി ആണ്‌ എന്നു മാത്രം ..

അങ്ങനെ നേരെ വീണ്ടും നടന്നു ചെന്നല്‍ ഒരു കയറ്റം ആണു.. അവീടെ നിന്നും വീണ്ടും

നടന്നു ചെല്ലുമ്പോള്‍ കാമുകീ

കാമുകന്മരുടെ സ്ഥിരം ഇടത്താവളമായ സ്ഥലമാണ്‌..

അവീടെ നിന്നും നടന്നാല്‍ ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്നും ബേബി ചെട്ടന്‍റെ കടയില്‍

നിന്നും ചോറ് കിട്ടാത്തവര്‍ സ്ഥിരമായി പൊയിക്കൊണ്ടിരുന്ന

ചായക്കടയും ഹോട്ടെലും ഒക്കെ ആയ സ്ഥലം.

നല്ല വലിയ ഉള്ളിവടയും എല്ലാം

ഇവിടെക്കിട്ടും. എല്ലാ സ്റ്റഡീ ലീവുകളിലും ഇവിടെ വന്നും ചായയും വടയും

പഴംപോരിയും ഉണ്ടംപൊരിയും ഒക്കെ കഴിച്ചാലേ ഞങ്ങലുടെ ആ

പഠിത്തത്തിനു ഒരു സുഖമുള്ളായിരുന്നു.. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍

ഞങ്ങളുടെ പരീക്ഷാ കാലഘട്ടങ്ങള്‍ നല്ല അടിപൊളി ആയിരുന്നു എന്നു ചുരുക്കം ..

തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് ഞന്‍ ഈ

യാത്ര ഇവിടെ നിര്‍ത്തുന്നു...


Tuesday, June 30, 2009

ഒരു ഏപ്രില്‍ ഫൂളിന്‍റെ ഒര്‍മ്മയ്ക്ക്...

അന്ന് ഏപ്രില്‍ ഒന്നാം തീയതി.. അഖില ലോകവിഡ്ഡിദിനം .. സ്ഥലം മഹാത്മാഗാന്ധി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്യാമ്പസിലെ

ഹോസ്റ്റല്‍.. പതിവ് പൊലെ അന്നും രാവിലെ പതിവു പൊലെ ഒരു 7 മണി ഒക്കെ ആയപ്പോഴാണ്‌ എഴുന്നേറ്റത്.. ഉറക്കത്തില്‍

നിന്നെഴുന്നേറ്റ കാരണം അഖില ലോകവിഡ്ഡിദിനം ആണെന്നുള്ളതൊക്കെ മറന്നിരിക്കുവായിരുന്നു.. ഹോസ്റ്റലില്‍ ഒച്ചയും ബഹളവും

ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കതെ പതിവുപോലെ വാതില്‍ തുറന്നപ്പൊള്‍ കുറെ തുണി കൂട്ടി വാതില്‍ക്കല്‍

ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. ഉറക്കപ്പിച്ചായിരുന്ന കാരണം അതിന്മേല്‍ തട്ടാനൊ പിടിക്കാനോ പൊയില്ല.. ബാത് റൂമിലെക്കൊക്കെ

പൊയി തിരിച്ചു വന്നപ്പൊഴാണ്‌ പന്തികേട് മനസ്സിലായത്..

തുണികൂട്ടിയിട്ടതിന്‍റെ അടിയില്‍ കരിങ്കല്ലായിരുന്നു..അങ്ങനെ ആദ്യത്ത കുരുക്കില്‍ നിന്നും രക്ഷപെട്ടല്ലൊ എന്നാലൊചിച്ച്

നില്‍ക്കാതെ കൃത്യം 7.30 ക്ക് തന്നെ മെസ്സിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോള്‍ റൂമുകളുടെ മുന്‍പിലെല്ലാം ഓരോ കുരുക്കുകള്‍ ഒരുക്കി

വചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു... അതില്‍ ഒരെണ്ണം എന്‍റെ സഹമുറിയനു കിട്ടി കക്ഷി എന്തൊ ആവശ്യത്തിനായിട്ടാണ്‍ അടുത്ത

മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത് .. വാതില്‍ ചാരി ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.. തള്ളിത്തുറന്നതും ദാ കിടക്കുന്നു രണ്ടു

ഷൂസ് തലയില്‍... അങ്ങനെ നടന്നു പോകുന്ന വഴിക്കായിരുന്നു മറ്റൊരു സഹപാഠിയുടെ മുറി അവന്‍ അപ്പൊഴും

എഴുന്നെട്ടിട്ടില്ല.. അവന്‍റെ വാതിലില്‍ ചാരി വച്ചിരുന്നത് കാലൊടിഞ്ഞ കട്ടിലായിരുന്നു... തുറന്നാല്‍

തീര്‍ച്ചയയിട്ടും അവന്‍റെ മേലില്‍ തന്നെ.. അവന്‍ എഴുന്നേല്ക്കാന്‍ ആകാംഷയോടെ നൊക്കി നിന്നെങ്കിലും അവന്‍ എഴുനേല്‍ക്കാന്‍

ഭാവമില്ല എന്നു കണ്ടപ്പൊള്‍ അവനെ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു..

അവന്‍റെ വാതിലില്‍ മുട്ടി കാത്തു നിന്നു.. പക്ഷെ അവന്‍ ചെറുതായിട്ട് വാതിലിന്‍റെ കുറ്റി ഊരി മാറിക്കിടന്നു.. അങ്ങനെ

കിടക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ അതെല്ലാം കൂടി മറിഞ്ഞത്.. അങ്ങനെ അവനും രക്ഷപെട്ടു.. പിന്നെ നേരെ

മെസ്സിലെത്താറായപ്പൊഴെക്കും ഫോണ്‍ വിലികളുടെ ബഹളമാണ്‌ ആര്‍ക്കും വന്ന് ഫോണ്‍ എടുക്കാന്‍ മടി കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല

മിക്കപ്പൊഴും ചുമ്മാ ഓരൊരുത്തരുടെ പേരു വിളിക്കുകയായിരുന്നു.. അപ്പോഴെക്കും ദാ വരുന്നു ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍ എന്‍റെ

രണ്ടാമത്തെ സഹമുറിയന്‌ അവന്‌ എടുക്കാന്‍ മടി ആയതു കാരണം ആദ്യം പണി കിട്ടിയ സഹമുറിയന്‍ തന്നെ അതും

എടുത്ത് കാള്‍ വന്നതു ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്നും അപ്പച്ചന്‍റെ കട(രണ്ട് ഹോസ്റ്റലുകളുടെയും ഇടക്കുള്ള കട)യില്‍

ചെല്ലാന്‍ ... അഖില ലോകവിഡ്ഡിദിനത്തൊടനുബന്ധിച്ച് എന്നും വീട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്നവരെ വിഡ്ഡികളാക്കാനുള്ള പരിപാടി

തയറാക്കണം.. കേട്ടപ്പോഴെ എനിക്കു ഒരു പന്തികെടു തൊന്നി.. എന്നാലും അവന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പോകാന്‍

തീരുമാനിച്ചു.. അങ്ങനെ അവന്‍ ആദ്യം ഇറങ്ങി കുറച്ചു പിറകെ ഞാനും ..

ഈ രണ്ടു ഹോസ്റ്റലുകളുടേയും നടുക്കു ഒരു വീട് കൂടി ഊണ്ടായിരുന്നു ആ വീടിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ നിന്നാല്‍ ലേഡീസ് ഹൊസ്റ്റലിലെ

റൂമിന്‍റെ ജനാലക്കരികില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരെ കാണാം .. അങ്ങനെ അവന്‍ ആ വീടിന്‍റെ മുന്പിലും ഞാന്‍ ആവന്‍റെ

പിറകിലായി വീടിന്‍റെ മറയത്തും എത്തിയപ്പോഴേക്കും ദാ വരുന്നു കൂവല്‍ ... സഹപാഠികലായ എല്ലാപെണ്‍കുട്ടികളും

കൂടി മത്സരിച്ചു കൂവിയപ്പൊള്‍ ശരിക്കും തിരിച്ച് അവിടെ നിന്നും കൂവിയാല്‍ കൊള്ളാമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും തിരിച്ച്

പൊന്നു.. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ.. പിന്നെ വെളുപ്പിന്‍ മറ്റൊരു ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ ഒരുത്തനുണ്ടായ അനുഭവം കേട്ടപ്പൊള്‍

അത്രയും പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്ന സമാധാനവും ആയി.. ആ പയ്യന്` പണികൊടുത്തതും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവന്മാരാണ്.. അതി

രാവിലെ 2 മണി ആയപ്പോഴേക്കും വിളിച്ച് എഴുന്നേല്പ്പിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു കൂടെ പഠിക്കുന്ന

പെണ്‍കുട്ടിക്കു വയ്യ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കൊണ്ടു പോകണം അവനോട് ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് പോകാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് മറ്റുള്ളവര്‍

ഓട്ടൊ പിടിക്കാനയി ഇറങ്ങി.. പറയാണ്ടൊ കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും എഴുനേറ്റ് ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിന്‍റെ മുന്‍പില്‍

പോയി നില്‍പ്പായി കക്ഷി.. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് ആരേയും കാണാതെ തിരിച്ചു വന്ന് തിരക്കിയപ്പൊഴാണ്‌

ഫൂളായകാര്യം അരിഞ്ഞത്... അങ്ങനെ അവന്‍റെ അത്രയും അക്കിടി പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്ന് തിരിച്ച്

മെസ്സിലേക്കെത്തിയപ്പൊഴേക്കും ഒരൊരുത്തരായി ഫൂള്‍ ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കുവായിരുന്നു.... മറ്റൊരുത്തനു കിട്ടിയ പണി ഒരു

ബക്കറ്റു വെള്ളം നേരെ കമഴ്ത്തിയതായിരുന്നു.. അവന്‍റേയും വാതിലിന്‍റെ മുകളില്‍ ആയി കയര്‍ ഒക്കെ കെട്ടി റെഡി ആക്കി

വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. വാതില്‍ തുറന്നതും നേരെ തെലയില്‍...

വീണ്ടും ആകാംഷയോടെ എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധ മെസ്സിന്‍റെ അടുത്തുള്ള റൂമിലേക്കായി.... റൂമിന്‍റെ വാതില്‍ മുഴുവന്‍

ന്യൂസ് പേപ്പര്‍ വച്ച് ഒട്ടിച്ച ശെഷം കുറച്ചു മഞ്ഞപ്പൊടിയും മുളകുപോടിയും ഒക്കെ വേറെ പേപ്പറില്‍ കെട്ടി

വചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു... റൂമിലുള്ള ആള്‍ തട്ടിപ്പൊട്ടിക്കുകയാനെങ്കില്‍ ദേഹം മുഴുവന്‍ വീഴുന്ന വിധത്തില്‍ തന്നെ

എല്ലാം ശരിയാക്കി കാതിരിക്കുകയായിരിന്നു.. കാതിരിപ്പിനൊടുവില്‍ എല്ലവരുടെയും പ്രതീക്ഷപോലെ അവനും എഴുനേറ്റു..

വാതില്‍ തുരന്നപ്പോള്‍ ആദ്യം ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല... പിന്നെ വൈകിയില്ല തല്ലിപ്പറിച്ചു പേപ്പര്‍ കീറുകയും

ചെയ്തു... ഭഗ്യത്തിനു കണ്ണില്‍ വീണില്ലെങ്കിലും ദേഹം മുഴുവന്‍ ആയി... ഇതിന്‍റെ എല്ലാം പ്രവര്‍ത്തിച്ചതു

ഒരാളുടെ തല തന്നെ ആയിരുന്നു.... എന്തായാലും ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത വിഡ്ഡിദിനങ്ങളില്‍ ഒന്നയിരുന്നു അതു...