ന്യൂ ഇയര്‍ കൂട്ടുകാരനു ഒരു സമ്മാനം .... ഒരു ചിന്ന പണി :)

   പതിവുപോലെ ഇന്നും കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞു സമയത്തു തന്നെ ആപ്പീസില്‍ കയറി... വല്ലപ്പോഴും ഒക്കേ ഈ സമയത്തു കയറുന്ന പരുവാഡി ഉള്ളേ... ഇന്നു സഹമുറിയനു എന്തോ റിലീസു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ജാഡക്കു ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ നേരത്തേ ഇറങ്ങാതെ വേറേ മാര്‍ഗ്ഗം ഇല്ലായിരുന്നു.... 8 മണിക്കു എഴുനേറ്റേ എങ്കിലും എല്ലാം കൂടി ഒപ്പിച്ചു 8.45നു ഇറങ്ങി...
കണ്ടാല്‍ അധികം ചുളിവില്ലാത്ത ഒരു ഷര്‍ട്ടും എടുത്തു ഇട്ടു... തേപ്പു ലാഭം അതാ... അങ്ങനെ ഓഫീസില്‍ എത്തി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അടുത്ത ക്യുബിക്കിള്‍ എന്നു പറഞ്ഞ കൂരയില്‍ നിന്നും വിളി... "പ്രമോദേ ഒന്നു ഇവിടെ വരെ വരൂ ".... ഹാവൂ രാവിലെ കഴിക്കാന്‍ എന്തോ തരപ്പെട്ടു എന്നു തോന്നണു എന്ന ഭാവത്തില്‍ കൂട്ടത്തിലിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനേം കൂട്ടി അങ്ങു ചെന്നു... ചെന്നപ്പോള്‍ എന്തോ ട്രീറ്റു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു എവിടെ വേണം എന്നു തീരുമാനിക്കാനാണെന്നു പറഞ്ഞു....  ആ എന്താണെന്നാല്‍ ആവട്ടെ അവിടെ കിടന്ന ഒരു കസാരയില്‍ ചാടിക്കയറി അതിലിരുന്നു.. പാവം കൂടെ വന്ന സുഹൃത്തിനു കസാരകിട്ടാഞ്ഞതു കാരണം പണിയുണ്ടു എന്ന വ്യാജേന തിരിച്ചു ഇരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു ഓടി..അതേതായാലും ഭാഗ്യായി അപ്പോഴാ അവര്‍ കാര്യം പറഞ്ഞേ .... കാര്യം നമ്മുടെ കൂടെ വന്ന സുഹൃത്താണു അവിടെ ഒരാള്‍ക്കു പുതുവത്സര സുഹൃത്തു (ന്യൂ ഇയര്‍ ഫ്രണ്ടു) ആയി കിട്ടിയേ.. പുള്ളിക്കു ഒരു മാന്യമായ പണി കൊടുക്കണം ... പണ്ടേ പലര്‍ക്കും നന്നായിട്ടു പണി കൊടുക്കുന്ന ആളായതു കൊണ്ടായിരിക്കണം അവര്‍ എന്നെ തന്നെ കണ്‍സള്‍ട്ടു ചെയ്തേ...
എന്തായാലും അവരുടെ പ്രതീക്ഷ കാക്കേണ്ടതു എന്‍റെ കടമ ആയതു കൊണ്ടു ഒന്നു ഗഹനമായി ചിന്തിച്ചു... അവിടെ പരിസരം ഒക്കെ നോക്കി... ദാ ഇരിക്കുന്നു നല്ല ഒന്നാന്തരം സമ്മാനം ... വേറേ ഒന്നുമല്ല വേസ്റ്റ് ബാസ്കറ്റു... ശരി പരമാവധി വേസ്റ്റു കടലാസുകള്‍ അതില്‍ നിക്ഷേപിച്ചു ഒരു നല്ല കൂടക്കകത്താക്കി കൊടുത്തോളൂ... ആശയം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു നമ്മുടെ സുഹൃത്തിനു കൂടുതല്‍ സംശയം തോന്നാതിരിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ വീണ്ടും തിരിച്ചു സ്വന്തം കസാരയിലേക്കെത്തി.. ഇതിന്‍റെ ഇടക്കു ഈ ബക്കറ്റ് ഇരിക്കാന്‍ പറ്റിയ കൂടയും നോക്കി നടന്നു അവര്‍ വിഷമിച്ചു...
രക്ഷയില്ല എന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ ആശയം ഒന്നു മാറ്റി കൊടുത്തു... എന്നാല്‍ ദാ അവിടെ കമ്പനിക്കാര്‍ വാങ്ങിയ ചായക്കപിരിപ്പുണ്ടു രണ്ടു മൂന്നു കഴുകാത്ത കപ്പു എടുത്തു പാര്‍സല്‍ ആക്കിക്കോളൂ... അങ്ങനെ വീണ്ടും ആ വഴിക്കായി പരിശ്രമം ഒരുവിധം ഉച്ചയ്ക്കു പൂര്‍ത്തിയായി...ഇനി പദ്ധതി നടപ്പാക്കണം .. അതിനായി ആളെ ഇരിക്കുന്ന കസാരയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ടു പോകണം .. ആ ദൌത്യവും നമ്മുടെ ചുമലില്‍ ആയി... ഒരു വിധം വെള്ളം
കുടിക്കാനായി ചങ്ങാതിയെ പൊക്കികൊണ്ടു പോയി... കൂട്ടത്തില്‍ അങ്ങേരുടെ വക ഒരു മോഞ്ചിവെള്ളവും രണ്ടു സമൂസയും അകത്താക്കി.. തിരിച്ചു എത്തിയപ്പോഴേക്കും ദാ കടലാസില്‍ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു പുതുവത്സരസമ്മാനം ​മറ്റോരു സ്ഥലത്തു വച്ചിട്ടുണ്ടു എടുത്തോളൂ എന്ന കുറിപ്പു... ആളു കണ്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല... ഞാന്‍ സൂചിപ്പിച്ചാല്‍ പണി ആവും എന്നു മനസ്സിലായതു കൊണ്ടു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. പണി പാളി എന്നു എനിക്കും തോന്നി... അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരാള്‍ വന്നു ആ കടലാസു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു... പണി ആയിരിക്കും എന്ന തോന്നല്‍ കൊണ്ടു അത്ര തിടുക്കം
കാണിച്ചില്ല...എന്നാലും സമ്മാനം വച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ ദാ ഇരിക്കുന്നു ഒരു വലിയ പൊതി .. എന്തായാലും പോയി എടുക്കാം എന്നായി.. പതുക്കെ എടുത്തു... എന്നാലും അതു തുറക്കുവാന്‍ മടി ആയിരുന്നു... എന്‍റെ കയ്യിലും തന്നു... പണി എങ്ങനാ സ്വയം വാങ്ങുന്നേ എന്നു കരുതി.. ഒടുവില്‍ രണ്ടും കല്പിച്ചു തുറന്നു.. ഇതിന്‍റെ ഇടക്കു കൈ അടിച്ചു എല്ലാവരും കൂടി സഹവര്‍ക്കേഴ്സിനെ മുഴുവന്‍ അറിയിച്ചു.. അതിന്‍റെ ഇടക്കു മുഴുവന്‍ തുറന്നു ആദ്യം ഒരു കുറിപ്പു... "ദയവു ചെയ്തു ഈ കപ്പു കഴുകി തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കുക "... പാവം വലിയ തരക്കേടില്ലാതെ
ചമ്മി... അങ്ങനെ ഒരു പണി കൂടി സക്സസു ആയതിന്‍റെ ചാരിതാര്‍ത്യത്തില്‍ ഞാനും ഇറങ്ങി...

ഇതു അഴിമതിയുടെ പെരുമഴക്കാലം .....

   ആരേയെങ്കിലും ശിക്ഷിക്കുമോ?? ശിക്ഷിക്കാതിരിക്കില്ലാ... അല്ലേല്‍ തന്നെ എന്തിനാ ഇപ്പോള്‍ ശിക്ഷിക്കുന്നേ... ഇവരെല്ലാം കൂടി അധികം ഒന്നും കട്ടില്ലല്ലോ??.... ആകപ്പാടു ടു ജി യോ ത്രീ ജീയോ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കുറച്ചു ലക്ഷം കോടികളല്ലേ  അഴിമതി നടത്തി എന്നു പറയുന്നേ .... അവര്‍ക്കു ചിലപ്പോള്‍ അതിന്‍റെ ആവശ്യം കാണും എന്നേ... ഈ കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ നടന്നവര്‍ ആരും ഇന്നലെ വന്നവര്‍ അല്ലല്ലോ അപ്പോള്‍ അതു ചെയ്യരുതു എന്നുണ്ടേല്‍ അന്നു ചെയ്തു എന്നു പറയുന്ന സമയത്തു പറയണമായിരുന്നു... അന്നും ഇവര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ??... പിന്നെ വടക്കെങ്ങാണ്ടു പുറമ്പോക്കില്‍ ആകപ്പാടു കുറച്ചു കെട്ടിടങ്ങള്‍ കെട്ടി അതുപിന്നെ ഗള്‍ഫുകാരൊക്കെ എണ്ണം പറഞ്ഞു കെട്ടിയപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കും ഒരു മോഹം തോന്നികാണും ഇതിനൊക്കെ ഇങ്ങനെ രാജി വയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യം എന്താന്നേ??... ഇനി അതും കഴിഞ്ഞു ദാണ്ടു കുറച്ചുകൂടി തെക്കോട്ടുമാറി ഭൂമി വാങ്ങിയെന്നോ എന്തൊക്കേയോ പറഞ്ഞു കുറേ അപവാദങ്ങള്‍ ... തെറ്റാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ എല്ലാം തിരിച്ചു കൊടുത്തു... തെറ്റു തിരുത്തുന്നതല്ലേ നല്ലതു അതാണു... എല്ലാവരും പറയുന്നതു അതല്ലേ തെറ്റു തിരിച്ചറിഞ്ഞവനെ ശിക്ഷിക്കരുതു എന്നാണു..... ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോളാ ദാ കേരളത്തീന്നു വരുന്നു കുറച്ചു ജോലി തെറ്റായി നേടി പോലും ... ഒന്നുമില്ലേലും സര്‍ക്കാര്‍ ജോലി അല്ലഏ അല്ലാതെ കക്കാന്‍ പോകുന്ന ജോലി ഒന്നുമല്ലല്ലോ??... മാത്രമല്ല കുറേ ലക്ഷങ്ങള്‍ കൊടുത്തിട്ടല്ലേ ഒരു ജോലിക്കു കയറ്റിയേ??... ഹും അവിടേം കൊടുത്തവന്‍ വേഗം അകത്തായി മേടിച്ചവന്‍ പാവം അവനും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിക്കാണും ... പിന്നെ ഇനി അവന്‍ മേടിച്ചപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കേലും ഒക്കെ കൊടുത്തു കാണും അതൊക്കെ നമ്മളെന്തിനാന്നേ അന്വേഷിക്കുന്നേ അവനു വേണ്ടപ്പെട്ടവരായതു കൊണ്ടല്ലേ??... അതൊക്കെ ഈ നാട്ടുകാരറിയുന്നതെന്തിനാ.... പിന്നെം തീര്‍ന്നില്ല ഭക്ഷ്യ കുംഭകോണം എന്നും പറഞ്ഞു വടക്കുനിന്നും കുറേ ആള്‍ക്കാര്‍ ഇറങ്ങി... ക്ഷമിക്കെന്‍റെ ചങ്ങാതികളേ കഞ്ഞികുടിക്കാന്‍ കുറച്ചു ഭക്ഷണം മറിച്ചു വിറ്റുകാണും .... എല്ലാവരും ജീവിച്ചില്ലേലും അവര്‍ കുറച്ചുപേരെങ്കിലും ജീവിക്കട്ടേന്നെ.... കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍ വയ്യ... ചിക്കനെഒക്കെ എന്താ ഇപ്പോള്‍ വില എന്നാലും ചിക്കന്‍ ബിരിയാണി കഴിക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനാ.. ഇനി ഇതെല്ലാം കൂടി അന്വേഷിച്ചാല്‍ പിന്നെ അതു എല്ലാം കൂടി പേപ്പറിലാക്കി റിപ്പോര്‍ട്ടു എഴുതേണ്ടേ... ചുമ്മ പേനയിലെ മഷിയും പേപ്പറും ഒക്കെ തീര്‍ത്താല്‍ പിന്നെ അതു വനനശികരണത്തിനും ആഗോള താപനത്തിനും ഒക്കെ കാരണമാവും എന്തിനാന്നേ... പോട്ടെ എല്ലാം നമ്മുടെ ആള്‍ക്കാരല്ലേ ഇല്ലയൊ??...

അളിയാ ഞാന്‍ ഡീസന്‍റായി വെള്ളമടി ഒക്കെ നിറുത്തി...

അമ്പലങ്ങളിലെ ഉത്സവം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതു ഒരു ഉത്സവം തന്നെയാ.. നാട്ടുകാര്‍ എല്ലാം കൂടി ചേര്‍ന്നു നടത്തുന്നതു കൊണ്ടും ആനയും അമ്പാരിയും ഒക്കെ ഉള്ളതു കൊണ്ടും സര്‍വ്വോപരി വെള്ളമടിയും കൂട്ടത്തല്ലുകളും ഉള്ളതു കൊണ്ടു എല്ലാവര്‍ക്കും ആഘോഷിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒന്നു.. ഷാജ്ജിടെ ഷാപ്പീന്നായാലും പവിത്രന്‍റെ ഷാപ്പീന്നായലും അന്നു കലക്കു തന്നെ ശരണം .. പിന്നെ കലക്കാവുമ്പോള്‍ അധികം കാശു വേണ്ട എന്ന ഒരുപകാരം ഉണ്ടല്ലോ.. അങ്ങനെ വാപ്പന്മാരും കള്ളു കുടിയന്മാരും അന്നു ഒരു 8-10 പ്രാവശ്യം എങ്കിലും ഷാപ്പില്‍ കയറിയിരിക്കും ... അങ്ങനെ ഒരു ഉത്സവദിവസം വൈകുന്നേരം .... "ഡേയ് അമ്പലത്തില്‍ പോകേണ്ടേ... വൈകിട്ടു വെടിക്കെട്ടും പിന്നെ ഗാനമേളയും കണ്ടിട്ടു വേണ്ടേ പൊരാന്‍ " ഞാന്‍ പറഞ്ഞു... ബിനീഷ് അപ്പോഴേക്കും ഏറ്റുപറഞ്ഞു.. "ഡെയ് പോകുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം .... ഇന്നു ഗാനമേളക്കു ഇടക്കു ഡാന്‍സുകളിക്കാനും എന്നെ വിളിച്ചേക്കരുതു... ഞാന്‍ വെള്ളമടി ഒക്കെ നിരുത്തി... ഞാന്‍ ഡീസന്‍റാ.." അപ്പോഴാണ്‍ നമ്മുടെ ഉണ്ണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ അതു വഴി വന്നതു.. പുള്ളിക്കു മലപ്പുറത്താണു ജോലി .. ഉത്സവത്തിനു വേണ്ടി എത്തിയതാണ്... ബിനീഷിനെ വിളിച്ചു എന്തോ സംസാരിച്ചിട്ടു ഉണ്ണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ ഇപ്പോള്‍ വരാം എന്നു പറഞ്ഞു പോയി... തിരിച്ചു ബിനീഷെത്തി ഒരു പരുങ്ങലോടു കൂടി പറഞ്ഞു.. "ഉണ്ണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ സാധനം കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ടു.. കൂടിയ സാധനമാ.. വിളിച്ച സ്ഥിതിക്കു ചെന്നില്ലെങ്കില്‍ പുള്ളിക്കെന്ന തോന്നും ..." ബിനീഷിന്‍റെ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടാന്‍ തുടങ്ങി... "വിളിച്ച സ്ഥിതിക്കു ഒരെണ്ണം അടിച്ചേക്കാം ഇല്ലേ അളിയാ.. അല്ലേല്‍ പുള്ളി വിചാരിക്കില്ലേടാ എനിക്കു ജാട ആണെന്നു..." വെള്ളം അടി നിറുത്തി എന്നു പറഞ്ഞ പയ്യന്‍ എത്ര പെട്ടെന്നാ മലക്കം മറിഞ്ഞേ.. ഹും ഇവന്‍റെ ഒക്കെ വാക്കു ഇനി എന്‍റെ പട്ടി കേള്‍ക്കും എന്നും പറഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ളവന്മാരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ടു അമ്പലത്തിലേക്കു നീങ്ങി.. രംഗം രണ്ടു അമ്പലപ്പറമ്പു.. കുറേ നേരം വായീ നോട്ടം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും ഒരെണ്ണം അടിച്ചിട്ടു വരാന്‍ പോയ ആള്‍ക്കരോക്കെ എത്തി.. കണ്ടപ്പോഴേ അമ്പലപ്പറമ്പിലെ സ്ഥലം പോരാ എന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു പുള്ളി.. നടന്നിട്ടു എല്ലാവരുടെയും ഒക്കെ ദേഹത്തു മുട്ടുന്നപോലെ ആയിരുന്നു.. അങ്ങനെ ഒരു മുറുക്കാനൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുള്ളിയുടെ കണ്‍ട്രോള്‍ ഒക്കെ പോകാന്‍ തുടങ്ങി... പിന്നെ വേറെ മാര്‍ഗ്ഗം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.. പക്ഷെ തിരിച്ചു പോകുന്നതിനെ കുറിച്ചു ആലോചിക്കുന്നതിന്‍റെ ഇടക്കു എന്താ പറയുക നമ്മള്‍ ഈ ബലൂണില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു വച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ കുഴഞ്ഞു വീഴും പോലെ ഒറ്റ വീഴ്ച്ച ആയിരുന്നു.. ഓഹ് പകല്‍ ഒക്കെ പോകുമ്പോള്‍ ഇവനൊക്കെ നടക്കാന്‍ പോലും വയ്യാത്ത ചവറ്റു കൂനയിലാ ഒറ്റ വീഴ്ച്ച വെള്ളത്തിന്‍റെ ഓരോ മറിമായങ്ങളേ??... പിന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വന്നിട്ടു വീട്ടില്‍ കയറ്റി കിടത്തണം .. വീട്ടുകാരു കണ്ടാല്‍ കുഴപ്പമല്ലേ??.. ആദ്യം അവന്‍റെ കസിനെ വീട്ടില്‍ കയറ്റി.. പിന്നെ വീട്ടുകാര്‍ ഉറങ്ങിയപ്പോള്‍ പതുക്കെ വാതിലൊക്കെ തുറന്നു അകത്തു കയറ്റി കിടത്തി.. ഹും അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച വീണ്ടും ഉത്സവമാണ്... പക്ഷെ അവന്‍റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും പഴയ ആ ഡയലോഗു പറയുമോ?? അളിയാ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഡീസന്‍റായി.. എന്നു....

സഹൃദയന്‍റെ എലിപ്പെട്ടി പ്രവര്‍ത്തന പരിചയം ...

ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ ഒരു സുപ്രഭാതം ... ഒരു ഐ ടി കമ്പനിയിലെ ഉദ്യോഗസ്തര്‍ക്കെല്ലാം വെല്ലുവിളി ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു ഒരു മൂഷികന്‍ വിലസിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്... എങ്ങനേയും അതിനെ തുരത്താന്‍ എച് ആര്‍ ലെ എല്ലാ ഉദ്യോഗസ്തരും അഡ്മിന്‍ വിഭാഗത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്തരും ചേര്‍ന്നു സകല പയറ്റലുകളും പയറ്റുന്നകാലം .. തള്ളേ എലി എന്നാ ചെയ്യാനാണെന്നേ ഈ ഐ ടി കമ്പനിയില്‍ വന്നു പിറന്നതു അവന്‍റെ തെറ്റാണോ??... അവനു തിന്നാന്‍ പ്രൊജെക്ട് പ്രൊപോസലുകളും വയറുകളും മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു... അതിപ്പോ ലക്ഷങ്ങളുടെ ആണേലും കോടികളുടെ ആണേലും മൂഷികനു അറിയില്ലല്ലോ?... അവിടെ ആണു നമ്മുടെ ഈ സഹൃദയനും ജോലി ചെയ്യുന്നതു.. അദ്ദേഹത്തിനെക്കുറിച്ചു പറയുകയാണെങ്കില്‍ വിഞ്ജാനിയും സുന്ദരനുമായ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ .. പക്ഷെ ഒരു ചെറിയ കുഴപ്പം ഇടക്കു ചാന്നെല്‍ കിട്ടാന്‍ താമസമാണ്.. അങ്ങനെ ശ്രമകരമായ പരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ എച്ച് ആര്‍ സുന്ദരിമാരുടെ വലയില്‍ അവന്‍ കുടുങ്ങി.. പണ്ടു ഇന്ദ്രന്‍സു ആദ്യത്തെ കണ്‍മണിയില്‍ ചോദിച്ച ചൊദ്യം ചോദിച്ചു കാണണം ... പഞ്ചാര ചിരി ഒക്കെ കാണിച്ചു ലഡു ഒക്കെ വച്ചു നീട്ടിയപ്പോഴേ ഓര്‍ത്തു ഇതിങ്ങനേ അവസാനിക്കൂ എന്നു... അന്നു കമ്പനിയിലെ ചര്‍ച്ചാവിഷയം മൂഷികന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു.. എല്ലാവരും എച്ചു ആര്‍ ചേച്ചിമാരെ ഒക്കെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി അനുമോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം .. ഒരു പ്രദര്‍ശന വസ്തുവിനെ പോലെ റിസപ്ഷനിലെ എലിപ്പെട്ടിയില്‍ അവന്‍ അങ്ങനെ ഓടി കളിക്കുകയാണ്.. ചുറ്റും എന്താണ്. നടക്കുന്നതു എന്നു മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും അവനും അതു എഞ്ചോയ് ചെയ്യുകയാണ്.. ദൈവമേ ക്ലൈന്‍റു സായിപ്പന്മാരു ഒന്നും അതു വഴി വര്രതിരുന്നതു ഭാഗ്യ മ്...  ആപ്പോഴാണ്. നമ്മുടെ സഹൃദയന്‍ അതു വഴി എത്തിയതു.. പുള്ളി നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു പെട്ടിയില്‍ എന്തോ ഒരു സാധനം ഓടികളിക്കുന്നു... ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല... ഇതെങ്ങനെ ഈ പെട്ടിയിലായി എന്നായി
സഹൃദയന്‍റെ ചിന്ത... ഒന്നറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെ കാര്യം എന്നു കരുതി കുറച്ചു കൂടി അടുത്തെത്തി... തന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്ന സഹൃദയനെ നോക്കി ആ മൂഷികന്‍ ഒരു പ്ലൈന്‍ കിസ്സു കൊടുത്തു... അങ്ങനെ അടുത്തെത്തിയ സഹൃദയന്‍ പോങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ആ കമ്പി ഒന്നു അമര്‍ത്തി നോക്കി... മൂഷികനു തന്‍റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല ഒരു പ്ലൈന്‍ കിസ്സു കൊടുത്തെങ്കില്‍ എന്താ ജീവിതം തിരിച്ചു കിട്ടിയില്ലെ എന്നു പറഞ്ഞു ഓടിയ ഓട്ടം നമ്മുടെ ഹുസൈന്‍ ബോള്‍ട്ടുപ്പൊലും പിന്നിലായിപ്പോകും എന്ന വിദത്തിലുള്ള തായിരുന്നു... അപ്പോഴും നമ്മുടെ സഹൃദയനു കാര്യം പിടികിട്ടി വരുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..

മോനേ അടിച്ചു പാമ്പായി നിക്കുവാല്ലേ...

കിഴക്കന്‍ മലയും ഇറങ്ങി അന്നു സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം നേരേ വന്നിറങ്ങിയതു എരമല്ലൂര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തു.. കൂട്ടത്തില്‍ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.. രണ്ടു ദിവസത്തെ കറക്കം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വന്നതു കാരണം ഉറക്ക ക്ഷീണവും മൊത്തത്തില്‍ ഒരു ക്ഷീണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.. ക്ഷീണം വരുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും വേഗം ഊര്‍ജ്ജ്വസ്വലനാവാന്‍ ബാര്‍ ആണ്. ഏറ്റവും നല്ലതു എന്നതാണല്ലോ നമ്മുടെ പ്രായത്തിലൊക്കെ ഉള്ള പയ്യന്മാരുടെ അഭിപ്രായം ... അപ്പോള്‍ പിന്നെ അതിലെ തന്നെ ആയി ചിന്ത.. എരമല്ലൂരിലെ രണ്ടു ബാറുകളാണ്.. എന്‍വീസും മിഥിലയും ... മിഥിലയില്‍ പോകണമെങ്കില്‍ അത്യാവശ്യം വലിയ ഗാന്ധിജി തന്നെ വേണം .. അപ്പോള്‍ പിന്നെ എന്‍വീസ് തന്നെ രക്ഷ.. വലിയ ഗാന്ധി ഇല്ലാത്തവനും രണ്ടെണ്ണം വീശണ്ടേ??... അങ്ങനെ നേരെ എന്‍വീസിലെത്തി... നാട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നുള്ളതുകൊണ്ടും എനിക്കതു ശീലമില്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു .. സാധാരണ ഇതുപോലെ ഉള്ളിടത്തു പോകുമ്പോള്‍ കമ്പനിക്കു ബാറിലും ഷാപ്പിലും ഒക്കെ കയറാറുള്ളതാണ്.. കാരണം വെള്ളമടിച്ചില്ലേലും അവിടുത്തെ ഫുഡ്ഡടിക്കാമല്ലോ??.. സത്യം പറയാമല്ലോ ചില ഷാപ്പില്‍ കിട്ടുന്ന ഫുഡ്ഡിന്‍റെ ടേസ്റ്റ് ഒരിക്കലും നമ്മുക്കു മറക്കാന്‍ പറ്റില്ല... അങ്ങനെ ബാറിന്‍റെ പാര്‍ക്കിങ്ങു സെന്‍ററില്‍ എന്നെയും നിറുത്തി അവര്‍ രണ്ടും കൂടി എന്‍വീസിലേക്കു കയറി... സത്യം പറയാമല്ലോ ബാറിളെക്കുള്ള അവരുടെ കയറ്റം കണ്ടാല്‍ അവിടെ കയറി കക്കാന്‍ പോകുവാ എന്നേ പറയൂ.. പാത്തും പതുങ്ങി ഒക്കെ ആണു അകത്തേക്കുള്ള പോക്കു.. ഇവനോക്കെ പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും മട്ടും ഭാവവും ഒക്കെ മാറും .. പിന്നെ ആരു കണ്ടാലും കോപ്പാ എന്ന ഭാവമാ.. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ബാഗും ഒക്കെ തൂക്കി  പാര്‍ക്കിങ്ങ് ഏരിയായില്‍ കിടന്നു കറങ്ങുമ്പോഴാണ്..ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കുറച്ചു കുടിയന്മാര്‍ എത്തുന്നതു.. അവരെ ബാറിലിറക്കി ഓട്ടോക്കാരന്‍ പാര്‍ക്കു ചെയ്യാനായെത്തിയപ്പോള്‍ എന്നെ കണ്ടു.. സത്യം പറയാമല്ലോ എന്‍റെ നില്‍പ്പു കണ്ടപ്പോള്‍ പുള്ളിക്കാരനു ഒരു പന്തികേടു തോന്നി.. ഓട്ടോ നിറുത്തി ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു... " അടിച്ചു പാമ്പായി നിക്കുവാണെല്ലേടാ.. ബാഗും തൂക്കി കോളേജില്‍ പോകാനാണെന്നും പറഞ്ഞു ഇങ്ങോട്ടണെല്ലേ പോരുന്നതു"... ഞാന്‍ ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി.. എന്തെങ്കിലും തിരിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ അതും വെള്ളത്തിന്‍റെ പുറത്താണെന്നല്ലേ വിചാരിക്കാന്‍ ചാന്‍സുള്ളു എന്നുള്ളതുകൊണ്ടു ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ പോയില്ല എന്നതാണു സത്യം .. ഹും ചേട്ടന്‍ എന്‍റെ മുഖം ഓര്‍ത്തു വയ്ക്കാതിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു... അല്ലേല്‍ ഭാവിയില്‍ ദോഷം ചെയ്യില്ലേ... എന്തായാലും പിന്നീടിതു വരെ ബാറിന്‍റെ പുറത്തു നില്‍ക്കുന്നതു അന്നത്തെ കൊണ്ടു നിറുത്തി.... ഒന്നുമില്ലേലും ഫുഡ്ഡടിക്കാമല്ലോ വെള്ളമടിച്ചില്ലേലും ...

ഒരു തീവണ്ടി യാത്ര...

സമയം 4 മണി.. വെള്ളിയാഴ്ച്ചയായാല്‍ ഐ ടി യില്‍ പണി ചെയ്യുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു മടിയെന്നോ പനിയെന്നോ ഒക്കെ

പറയാം .. ആഴ്ച്ച അവസാനം അല്ലേ ഇനിയുള്ള പണി ഒക്കെ ചൊവ്വാഴ്ച്ച എന്ന മട്ടാണ്. എല്ലാവര്‍ക്കും .. എന്താ

തിങ്കളാഴ്ച്ച വിട്ടുപോയതെന്നല്ലേ.. രണ്ടു ദിവസത്തെ അവധിയുടെ ഒരു ഹാങ്ങോവര്‍ മാറണമെങ്കില്‍ 1 ദിവസം വേണം 

അതു തന്നെ... പതിവു പോലെ എല്ല ആഴ്ച്ചയും പോയിരുന്ന വണ്ടി ഇല്ലാതിരുന്ന കാരണം തീവണ്ടിക്കു പോകാം എന്നു

വച്ചു.. പുറത്തേക്കിറങ്ങയപ്പോള്‍ സ്ഥിരമായിപ്പോയിരുന്ന വണ്ടിക്കു തന്നെ കൊല്ലം വരെ ലിഫ്ട് കിട്ടി..
അങ്ങനെ അവിടെ എത്തി തീവണ്ടിയില്‍ കയറി.. പതിവിനു വിപരീതമായി തിരക്കു കുറച്ചു കുറവായിരുന്നു.. കയറി

ഒരു സീറ്റൊപ്പിച്ചു..
ആകെ 12 പേര്‍ക്കു ഇരിക്കാവുന്ന ഒരു കൂപ്പ എന്നു തന്നെ പറഞ്ഞേക്കാം അവിടെ 8 പേര്‍ 4 സീറ്റില്‍ രണ്ടു വീതം 

ആസ്വദിച്ചിരിപ്പുണ്ടു...
എന്തായാലും സീറ്റു കിട്ടിയ സ്ഥിതിക്കു നല്ലതൊന്നും നോക്കാന്‍ പോയില്ല...
ഒരെണ്ണത്തില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു..
ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാ മനസ്സിലായേ കൂടെ ഇരുന്ന അപ്പൂപ്പനു കുറച്ചു തടി കൂടുതലാ..
എന്തായാലും ഇരുന്ന സ്ഥിതിക്കു മാറാന്‍ പോയില്ല..
എന്‍റെ ഇടതു വശത്തെ 3 പേര്‍ക്കിരിക്കാവുന്ന സീറ്റില്‍ മറ്റൊരു അപ്പുപ്പനും ഭാര്യയും ഇരിപ്പുണ്ടു .. അവര്‍ മറ്റൊരാക്കിരിക്കാന്‍ 

പറ്റാത്തവിധത്തില്‍ കാലോക്കെ കയറ്റി വച്ചാ ഇരിപ്പു.. നേരേ മുന്‍പിലുള്ള സീറ്റില്‍ ഇടതു വശത്തു 2 ചെറുപ്പക്കരും 

വലതു വശത്തു ഒരു പയ്യനും ഉണ്ടായിരുന്നു...
അങ്ങനെ യാത്ര തുടങ്ങി...
വട പഴംപൊരി പരിപ്പുവടാ...
വട പഴംപൊരി പരിപ്പുവടാ...

അപ്പൂപ്പനും ഭാര്യക്കും ഒരെണ്ണം കഴിച്ചേക്കാം എന്നു വിചാരിച്ചു ഒരു സെറ്റ് കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു ..
20 രൂപ എന്നു പറഞ്ഞതു ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു..
വേണ്ടാ...
അങ്ങനേ ഇരിക്കുന്ന ആ സ്ഥലത്തേ അതാ വരുന്നു ഒരു സഹൃദയ...
കുട്ടി വന്ന പാടേ ചുറ്റുപാടും ഒന്നു നോക്കി...
പറ്റിയ സീറ്റുകള്‍ ഒന്നുമില്ല...
ആകെയുള്ളതു ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ രണ്ടു പയ്യന്‍മാരുടെ കൂടെയുള്ള സീറ്റ് മാത്രം ....
നോക്കിയിട്ടു കുട്ടിക്കു അത്ര പോരാ...
വേറേ സീറ്റു രക്ഷയില്ലതിരുന്ന കാരണം അവള്‍ പയ്യനോടു കുറച്ചു ഒതുങ്ങി ഇരിക്കാന്‍ 
പറഞ്ഞു അവളും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു...
ഇരുന്നപാടേ അവള്‍ ഒരു ബുക്കൊക്കെ എടുത്തു വായന തുടങ്ങി...
എന്തോന്നെടെ ഇതു പിള്ളേരൊക്കെ ഫുള്‍ടൈം പഠുത്തം തന്നെ...
പുതിയ പിള്ളേര്‍ക്കൊക്കെ ജാഡ എന്ന ഒരു സാധാനം ​ഉണ്ടെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടു ഇതാണോ ആവോ??...
യാത്ര തുടര്‍ന്നു... പഠുത്തത്തില്‍ കുട്ടിക്കു അങ്ങടു ശ്രദ്ധ കിട്ടുന്നില്ലേന്നു തോന്നുന്നു.. പതുക്കെ ബുക്കു

മാറ്റി.,.. ദാണ്ടേ അവള്‍ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് മാസിക എടുത്തു... ഇതു അതു തന്നെഡെയ്.. ജാഡ.. അവള്‍ ആദ്യത്തെ പേജൊക്കെ

എടുത്തു വലിയ കാര്യത്തില്‍ മറിച്ചു മറിച്ചു തുടങ്ങി... മാസിക മറ്റോന്നുമല്ല ഫിലിം ഫെയര്‍.. അവള്‍ ഒടുവില്‍ 

ഉദ്ദേശിച്ച പേജോക്കെ എടുത്തു വായനയോടു വായന.. ഇടക്കു മറിച്ചപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി ഏതൊ പുതിയ ഹിന്ദി സിനിമ

നടനുമായുള്ള അഭിമുഖം .. ഇതൊക്കെയാ ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു ട്രന്‍ഡ് എന്നു എനിക്കും തോന്നി.. തെറ്റു പറയരുതല്ലോ??..

മലയാളത്തിലെ നടന്മാരൊക്കെ കിളവന്മാരായില്ലേ... അവരെ ഒക്കെ എന്തൊന്നിനു നോക്കാന്‍ ... ഇത്രയൊക്കെ ആയപ്പോള്‍ നമ്മുടെ

സഹൃദയന്‍ കയറി ചെറിയ ഒരു ചൊദ്യം 
"എവിടാ പഠിക്കുന്നേ"...
അവള്‍ ആരും കേള്ക്കാതിരിക്കാനാണോ എന്നറിയില്ല...
മാസിക ചുണ്ടത്തു ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചാ മറുപടി പറഞ്ഞേ...
അപ്പോഴെക്കും തീവണ്ടി മണ്‍റോതുരുത്തു എന്ന സ്ഥലം കഴിഞ്ഞു...
അവള്‍ തിരിച്ചൊരു റെസ്പോണ്‍സും ഇല്ല എന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ അടുത്ത ചൊദ്യം ചോദിച്ചു.. എന്താണെന്നു എനിക്കും 

മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അവള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു...
അപ്പോഴൊക്കെ അവള്‍ക്കു ഞാന്‍ മുന്‍പു പറഞ്ഞ സാധനം തന്നെ ജാഡ.. ഇടക്കിടക്കു ചായ ചായ കാപ്പി കാപ്പി എന്നൊക്കെ

പറഞ്ഞു അതു വഴി പോകുമ്പോള്‍ എന്താണെന്നറിയില്ല അവള്‍ അവരെ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നതു എന്തൊക്കേയോ പിറുപീരുക്കുന്ന

പോലെയും എനിക്കു തോന്നി...
പിന്നേയും രണ്ടു ചോദ്യം കൂടി ചോദിച്ചു...
അവള്‍ പതുക്കെ ഉത്തരം പറഞ്ഞതല്ലാതെ തിരിച്ചു ചോദ്യം ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കരുനാഗപ്പള്ളി സ്റ്റേഷനും കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ പതുക്കെ അവന്‍റെ അടുത്തു ആദ്യത്തെ

ചോദ്യമായി.. എവിട ചേട്ടന്‍ വര്‍ക്കു ചെയ്യുന്നേ.. അങ്ങനെ പതുക്കെ
അവര്‍ സംസാരം തുടങ്ങി.. ഇതൊക്കെ നടക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ അടുത്തു തന്നെ ഒരു സഹൃദയന്‍ ഇതെല്ലാം 

വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഇടക്കു അവന്‍റെ ഇരിപ്പു കണ്ടാല്‍ നഷ്ടബോധം തോന്നും .. വേറെ ഒന്നും കോണ്ടല്ല.. അവന്‍ സ്വയം 

ഇങ്ങനെ പറയുന്ന പോലെ തോന്നി.. ഇനി അടുത്ത പ്രാവശ്യം മുതല്‍ ഈ വിന്‍ഡോ സീറ്റിലിരിപ്പു നിറുത്തി..അല്ലായിരുന്നെല്‍ 

ഇപ്പോള്‍ ആകുട്ടിയുമായി സല്ലപിച്ചിരിക്കാമായിരുന്നു...
ഇതിന്‍റെയിടയ്ക്കും അവര്‍ പതുക്കെ തമാശകള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ചിരിയും കളിയും ഒക്കെ ആയി... അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ റൂം 

മേറ്റ് പൂവനെക്കുറിച്ചാ ഓര്‍ത്തേ.. അവന്‍ ഇങ്ങനെ തീവണ്ടിയില്‍ പോയി പല കുട്ടികളുമായും കമ്പനിയായതായിട്ടു

കേട്ടിട്ടുണ്ടു.. എന്തായാലും ഇവന്‍ തരക്കേടില്ല... വെറുമ നിമിഷ നേരം കൊണ്ടല്ലേ ജാഡയൊക്കെയീറ്റു

പണ്ടാരമടങ്ങിയിരുന്ന അവളെ അവന്‍ ചിരിപ്പിക്കന്‍ തുടങ്ങിയതു... അങ്ങനെ ഹരിപ്പാടെത്തി അവര്‍ ഈ വണ്ടിയില്‍ 

വച്ചു പരിചയപ്പെട്ടവരാണെന്നും ആരും പറയില്ലാത്ത അവസ്ഥയായി..
ഇവന്‍റേ കീഴില്‍ കുറച്ചു നാള്‍ ട്രയിനിങ്ങു നടത്തിയാലോ എന്നു പോലും ഞാന്‍ ആലോച്ചിച്ചു...
അപ്പോഴേക്കും അവള്‍ ഒരു പേന ഒക്കെ എടുത്തു ബുക്കില്‍ എന്തോ കുറിക്കുന്നതു കണ്ടു...
എന്താണെന്നു ആദ്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അവള്‍ കണ്‍ഫേം ചെയ്തപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി അതു മറ്റോന്നുമല്ല അവന്‍റെ മൊബൈല്‍ 

നമ്പറാ.. ഇവന്‍ ആളു പുലി തന്നെ..
തിരിച്ചു അവളുടെ നമ്പര്‍ ചോദിച്ചെങ്കിലും 
സ്വന്തമായി മൊബൈല്‍ ഇല്ലാത്ത കാരണം അവള്‍ കൊടുത്തില്ല.. ഹും അവനെ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ മൊബൈലീന്നു

വിളിക്കാം എന്ന കരാറൊക്കെ ആക്കി.. അങ്ങനെ അമ്പലപ്പുഴയെത്തി ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോഴേക്കും അവന്‍ ഇറങ്ങി..

ഹഹ.. പാവം അവള്‍ ഒരറ്റത്തും നമ്മുടെ മറ്റേ പയ്യന്‍ അങ്ങേ അറ്റത്തും ആയി.....
അങ്ങനെ തീവണ്ടി ആലപ്പുഴയിലേക്കു നീങ്ങി.. അപ്പൊഴും ഞാന്‍ അവളെ നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്ന പോലെ തോന്നി

നൊക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു മുത്തുകൊണ്ടുള്ള മാല കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു.. ചില സന്യാസിമാരൊക്കെ ചെയ്യുന്നപോലെ എന്തോ ചെയ്തു കൊണ്ടേ

ഇരുന്നു.. അപ്പോഴേക്കും നമ്മുടെ ബുക്കു വില്പനക്കാരന്‍ ചേട്ടനെത്തി... ചേട്ടന്‍ വച്ച ബുക്കില്‍ നിന്നും ഒരെണ്ണം അവള്‍

എടുത്തു.. എസ് എം എസ്.. അതാ ബുക്കിന്‍റെ തലക്കെട്ടു .. അവള്‍ ചുമ്മ തുറന്നു നോക്കി... അതോടെ വീണ്ടും പുഞ്ചിരിയായി

മുഖത്തു.. ബുക്കുകാരന്‍ ചേട്ടന്‍ ബുക്കെടുക്കാന്‍ തിരക്കിട്ടു പോകുന്നതിന്‍റെ ഇടക്കു വിളിച്ചു അവള്‍ പൈസയും 

കൊടുത്തു.. അപ്പോഴേക്കും അവള്‍ക്കു ഇറങ്ങാനുള്ള സ്ഥലവും ആയി....